بررسی نقطه ای شیر آب جیانگ سو بیش از نیمی از نمونه ها ناموفق بود

به تازگی, دفتر نظارت بر کیفیت استان جیانگ سو نظارت بر کیفیت را انجام داد 56 دسته های شیر (یعنی, شیرآلات) و دریافتند که بیش از نیمی از نمونه ها استانداردهای کیفیت را برآورده نمی کنند. گزارش تحلیل ریسک کیفیت که به تازگی منتشر شد نشان داد که وجود دارد 31 دسته ای از نمونه هایی که استانداردهای مربوطه را برآورده نمی کنند, و نرخ عدم انطباق بود 55.3%. در میان آنها, نرخ عدم انطباق 51 دسته هایی از محصولات تجاری موجود رسیده است 60.8%; نرخ انطباق از 5 دسته ای از محصولات از تولید کنندگان در استان جیانگ سو بود 100%.

موسسه بازرسی کیفیت شهر سوژو بازرسی اقلام شیمیایی را در این وظیفه نظارتی بر عهده گرفت. مشکلات برجسته شیرهای مانیتور شده چیست؟? دیروز, خبرنگار تجزیه و تحلیل و پاسخ های بیشتری را از بخش نظارت بر کیفیت سوژو دریافت کرد.

آلیاژ روی “ارزش خودافزاینده” به عنوان آلیاژ مس ظاهر می شود

شیرآلات را می توان به فولاد ضد زنگ تقسیم کرد, چدن, پلاستیک, آلیاژ مس, آلیاژ روی, مواد کامپوزیت پلیمری, و غیره. با توجه به مواد مختلف. در میان آنها, شیرآلات ساخته شده از مواد آلیاژ روی معمولاً عمر کوتاه و پایداری ضعیفی دارند. استاندارد ملی (GB18145-2014) از “شیر آب بندی ورق سرامیکی” که در دسامبر به طور رسمی اجرا می شود 1 امسال مقرر شده است که مواد آلیاژ روی نباید در قسمت هایی از شیر که مستقیماً با آب تماس دارند استفاده شود.. در این نظارت, بازرسان متوجه شدند که پدیده استفاده از شیر آلیاژ روی به عنوان شیر آلیاژ مس در بازار وجود دارد..

خبرنگار از موسسه بازرسی کیفیت سوژو مطلع شد که وجود دارد 53 دسته ای از شیرهای آب که ادعا می کنند وجود دارند “آلیاژ مس” تحت نظارت ریسک. پس از شناسایی مواد, 9 دسته ای از نمونه ها آلیاژهای روی حاوی بیش از 95% روی. نرخ عدم انطباق بود 17.0%. “به منظور کاهش هزینه ها, برخی از تولیدکنندگان از تعداد زیادی مواد آلیاژ روی استفاده می کنند, زیرا خود روی چگالی بالایی دارد, و خود محصول نیز دارای یک لایه آبکاری شده است. مصرف کنندگان معمولی نمی توانند از احساس تشخیص دهند, وزن, و ظاهر, و به راحتی در بازار قاطی می شود.” گفت.

بر اساس گزارش ها, دلیل اینکه آلیاژ روی برای تماس مستقیم با آب مناسب نیست این است که شیر آب ساخته شده از این ماده عملکرد ضعیفی در مقاومت در برابر خوردگی پوشش دارد., بارندگی آلاینده و دوام, و ترک ها پس از مدتی استفاده ظاهر می شوند. , حتی ترک خوردن, باعث نشت آب می شود, تعداد کمی از محصولات حتی پس از مدتی استفاده پودر حفره داخلی تولید می کنند. همچنین خطرات پنهان بزرگی برای سلامت مصرف کنندگان وجود دارد. مصرف بیش از حد روی ممکن است مانع از جذب آهن و مس در بدن شود, باعث کم خونی فقر آهن می شود. به خصوص مهم است که توجه داشته باشید که روی بیش از حد به سختی از بدن دفع می شود. عملکرد باکتری‌کشی شیر آلیاژ مس بهتر است, و همچنین مواد اصلی شیر آب است که در حال حاضر در کشورهای اروپایی و آمریکایی استفاده می شود.

بارندگی سرب از 20% نمونه های آلیاژ مس فراتر از استاندارد است

علاوه بر شاخص های کیفی مانند صرفه جویی در انرژی, صرفه جویی در مصرف آب, ایمنی, و زیبایی, میزان بارش فلزات سنگین در شیرآلات نیز یک شاخص بهداشتی و ایمنی است که توجه ها را به خود جلب کرده است. در میان 53 دسته‌ای از شیرآلات که در این پایش آلیاژ مس هستند, 11 دسته ای از نمونه ها بارش سرب را بیش از مقدار استاندارد تشخیص دادند, و نرخ عدم انطباق بود 20.8%.

قابل درک است که رسوب سرب شیرآلات عمدتاً از مواد آلیاژ مس در تماس با آب ناشی می شود. برخی از شرکت های تولیدی از برنج بازیافتی استفاده می کنند, مانند مس کلید, مسی مخزن آب خودرو, و غیره., برای تولید, جایی که کسر جرمی سرب در حدود است 4% یا حتی بالاتر. افزودن مناسب سرب به مواد مس عمدتاً برای بهبود فرآیند پذیری مواد مسی و بهبود مقاومت در برابر سایش است. سرب موجود در آلیاژ مس شیر آب پس از تماس با آب می تواند مستقیماً در آب حل شود. شیر آب ساخته شده از فولاد ضد زنگ دارای محتوای سرب بسیار کم است, و مقدار بارندگی سرب اساساً اندازه گیری نمی شود. این ماده ارتباط نزدیکی با بارش سرب دارد.

دینگ هونگلیو, مدیر آزمایشگاه فیزیکی و شیمیایی موسسه بازرسی کیفیت سوژو, گفت که یک فلز سنگین دیگر, کروم, در طول نظارت بر خطر شیر آب بیش از حد استاندارد رسوب داده شد. در میان 53 دسته ای از نمونه های اعلام شده به عنوان آلیاژ مس هستند, کروم کل 2 دسته ها از حد استاندارد فراتر رفتند, و نرخ عدم انطباق بود 3.7%. دلیل اصلی بارندگی بیش از حد کروم، رسوب باقیمانده کروم در درز جوش و پوشش سطح است., یا کروم موجود در مواد, که در حین غوطه وری رسوب می کند. به گفته بازرسان موسسه بازرسی کیفیت شهرداری, اگرچه کروم یکی از عناصر کمیاب ضروری برای موجودات زنده است, وجود مقدار زیادی کروم نه تنها محیط زیست را آلوده می کند, بلکه به سلامت انسان نیز آسیب می رساند. تمام ترکیبات کروم سمی هستند و به راحتی توسط بدن جذب شده و در بدن تجمع می یابند. قرار گرفتن بیش از حد در معرض کروم شش ظرفیتی می تواند باعث عملکرد کلیه و نارسایی کبد شود. با این حال, در این پایش ریسک, بازرسان متوجه نشدند که کروم شش ظرفیتی از استاندارد فراتر رفته است.

در این پایش ریسک, عدم رسوب بیش از حد فلزات سنگین مانند آرسنیک, باریم, کروم شش ظرفیتی, مس, جیوه, سلنیوم, و تالیم پیدا شد.

تقریباً نیمی از شیر آلیاژ مس در برابر خوردگی مقاوم نیست

در میان شیر آلیاژ مس نظارت این بار, 25 دسته ای از محصولات سطح را برآورده نمی کنند 10 الزامات مشخص شده در استاندارد فعلی GB18145-2003, و نرخ عدم انطباق بود 47.2%. این نیز یکی دیگر از موارد مهم و فاقد صلاحیت از کیفیت شیرهای داخلی است.

از آنجایی که شیر آب معمولا در حمام استفاده می شود, آشپزخانه, و غیره., نسبتا مرطوب است و حاوی مواد شوینده است, مواد شوینده و سایر مواد شیمیایی ضعیف اسیدی. در طول استفاده طولانی مدت, مایعات و گازهای خورنده سطح آبکاری را خورده می کنند, که باعث ایجاد حفره می شود, حباب ها, زنگ زدگی, لکه های خوردگی و سایر عیوب, که نه تنها جلوی ظاهر را می گیرند, بلکه کیفیت پوشش مستقیماً بر عمر مفید محصول تأثیر می گذارد , پایان و مقاومت در برابر سایش.

دلایل زیادی برای این نوع مشکل وجود دارد, عمدتاً به این دلیل که برخی از شرکت ها از برنج با عیار پایین و مواد بازیافتی برای ساخت ماتریس استفاده می کنند. برخی از سازندگان از برنج برای بدنه شیر شیر استفاده می کنند, در حالی که دسته و روکش سوپاپ از مواد کم هزینه و نامرغوبی مانند چدن ساخته شده است.. چنین محصولاتی اغلب در تست خوردگی هیچ نشانه ای از خوردگی روی بدنه شیر نشان نمی دهند, و دسته و سایر لوازم جانبی آسیب خواهند دید. به شدت خورده شده است.

نحوه تشخیص شیر آلیاژ روی?

چگونه شیر آلیاژ روی تقلبی و اصل را تشخیص دهیم؟? نظارت بر کیفیت سوژو به مصرف کنندگان توصیه می کند: مواد را درک کنید و قبل از شروع به قیمت آن نگاه کنید.

یک شیر آب مسی حداقل هزینه دارد 100 یوان

بگذارید اول در مورد قیمت صحبت کنم. گزارشگر از گزارش تحلیل ارائه شده توسط بخش نظارت بر کیفیت دریافت که بر اساس قیمت واحد فعلی حدود 16,000 یوان/تن برای مواد آلیاژ روی و 68,000 یوان/تن برای مس خالص, هزینه آلیاژ روی با همان وزن فقط 1/مس است. 3. آلیاژ روی آسان برای پردازش است و هزینه پردازش کمتر از آلیاژ مس است. طبق استانداردهای صنعت, یک شیر آب استفاده می کند 500 گرم مس, و هزینه مس خالی برای یک شیر آب تقریباً است 34 یوان, به علاوه سایر اجزا, کار, هزینه های پردازش, حمل و نقل, هزینه های نمایندگی, آب و برق, و غیره., یک شیر آب معمولی مسی, به طور مستقیم هزینه ساخت کمتر از 100 یوان.

به نتایج این پایش ریسک نگاهی بیندازید: قیمت نمونه از کمتر از 100 یوان به 1,800 یوان, که از آن 31 دسته ای از محصولات مشکل دار تقریباً همه در محدوده زیر متمرکز شده اند 300 یوان.

سپس به مواد نگاه کنید. از آنجایی که بسیاری از شیرهای آلیاژ روی بسیار سنگین ساخته شده اند, روش سنتی تشخیص وزن دقیق نیست. از این رو, به مصرف کنندگان توصیه می شود از روش های زیر برای تشخیص استفاده کنند: اول, شیرهای مسی معمولاً ریخته گری هستند, و دیواره داخلی محصول خیلی صاف نیست; در حالی که شیرهای آلیاژ روی به صورت تزریقی هستند, دیوار داخلی بسیار صاف تر خواهد بود, و دیوار داخلی دارای جدایی آشکار است .

در صورت امکان, شما همچنین می توانید به رنگ در یک مکان نامحسوس نگاه کنید. رنگ آلیاژ روی سفید است, در حالی که آلیاژ مس زرد است. به ویژه در هنگام خرید آنلاین قابل ذکر است, مصرف کنندگان نمی توانند به صورت بصری محصول را مشاهده کنند, بنابراین شما باید به ویژه محتاط باشید. یک تاجر معتبر و تضمین شده را انتخاب کنید که از بازگشت بی قید و شرط ۷ روزه و تعویض کالا پشتیبانی می کند.. سند خرید را نگه دارید تا در صورت بروز مشکل از حقوق محافظت شود.

رها کردن آب در طول شب در شیر آب می تواند محتوای فلزات سنگین را کاهش دهد

در مورد استفاده روزانه نیز دو نکته قابل توجه است: میزان بارندگی سرب آزمایش شده مطابق با استاندارد ملی به میزان بارندگی در هنگام تماس آب با دیواره داخلی شیر آب اشاره دارد. 16 ساعت ها. هر چه زمان تماس کوتاهتر باشد, هر چه میزان بارندگی سرب کمتر باشد. از این رو, در استفاده روزانه, محتوای سرب شیر بسیار کمتر از استاندارد ملی است, و مصرف کنندگان نباید بیش از حد وحشت داشته باشند. هنگام استفاده, آبی را که برای مدت طولانی در شیر آب می ماند، رها کنید, مانند آب شبانه, می تواند به طور موثر خطر را کاهش دهد. علاوه بر این, آبگرمکن های خورشیدی و سایر وسایل گرمایشی در حال حاضر در خانه ها استفاده می شوند. بهتر است از آب گرم داخل به عنوان آب آشامیدنی استفاده نکنید, زیرا میزان فلزات سنگین در آب گرم بیشتر از آب سرد است.