ตลาดห้องน้ำทั่วโลก | ห้องน้ำจีนในบังคลาเทศ

ครัวเดิม & ห้องน้ำอุตสาหกรรมครัวสื่อกระแสหลัก & ข่าวห้องน้ำ

ตลอดทศวรรษที่ผ่านมา, อุตสาหกรรมเซรามิกของบังคลาเทศได้กลายเป็นหนึ่งในอุตสาหกรรมหลักของประเทศ, ขับเคลื่อนด้วยความต้องการที่เพิ่มขึ้นจากตลาดทั้งในประเทศและต่างประเทศ. การลงทุนทั้งหมดในอุตสาหกรรมเซรามิกทั้งหมดเป็นเรื่องเกี่ยวกับ 1.57 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (เกี่ยวกับ 10.7 พันล้านหยวน). การผลิตรวมของภาคอุตสาหกรรมมีเพิ่มขึ้นด้วย 200% และมากกว่า 1.3 ผู้คนหลายล้านคนขึ้นอยู่กับอุตสาหกรรมทั้งทางตรงและทางอ้อม.

ตามที่สมาคมผู้ผลิตและผู้ส่งออกเซรามิกบังกลาเทศ (บีซีอีเอ), 61 ของ 68 (ก่อนหน้านี้ 70) ผู้ผลิตเซรามิกที่มีอยู่ในบังคลาเทศกำลังดำเนินการอยู่ในประเทศ. รวมเงินลงทุนประมาณ Tk. 90 พันล้าน (เกี่ยวกับหยวน 6.39 พันล้าน). เหล่านี้ได้แก่ 20 บริษัทเครื่องลายครามที่ใช้ในชีวิตประจำวัน, 30 บริษัทกระเบื้องและ 18 บริษัทเครื่องสุขภัณฑ์.

ผู้ผลิตรายใหญ่ในอุตสาหกรรมเซรามิกบังคลาเทศ

แหล่งที่มา ,สมาคมผู้นำเข้าและส่งออกบังคลาเทศ, ข้อมูลห้องครัวและห้องน้ำ

แบรนด์ที่มีชื่อเสียงในอุตสาหกรรมเครื่องเคลือบประจำวันในท้องถิ่น ได้แก่ Shinepukur, CERCSS โมโนและ FAAR, และในตลาดห้องน้ำก็มีรักษ์เซรามิกส์, Abul Khair และเซรามิกชั้นเลิศ, ในหมู่คนอื่น ๆ. ถูกจำกัดโดยเศรษฐกิจท้องถิ่น, ด้วยระดับที่ทันสมัยและระดับการจัดการระดับสากลของโรงงานโดยพื้นฐานแล้วไม่เป็นเช่นนั้น. โดยพื้นฐานแล้วไม่มีร้านจำหน่ายของแต่งบ้านหรูๆ. ร้านค้านำเข้าเป็นเหมือนตลาดค้าส่งฮาร์ดแวร์จีนเล็กๆ.

ในบังคลาเทศ, แบรนด์จีนจำนวนมากนำเข้ามาในประเทศผ่านการค้า, โดยมีร้านค้าแบรนด์นำเข้าและท้องถิ่นกระจุกตัวอยู่ที่ถนน Sonargaon ในกรุงธากา. ส่วนใหญ่เรียกตัวเองว่าแกลเลอรี่, และบริษัทนำเข้าหลายแห่งเป็นบริษัทร่วมทุนชิโน-บังกลาเทศ.

ตามราคาขายบนแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซออนไลน์ในท้องถิ่นบางแห่ง, ค่าห้องน้ำเฉลี่ยระหว่าง Tk. 5,000-30,000 (เกี่ยวกับหยวน 300-2,000 หรืออย่างนั้น). ก๊อกน้ำมีราคาระหว่าง Tk200-2000 (ประมาณ 14-141 หยวน). สไตล์ของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นแบบจีน 10 หลายปีก่อน, บางส่วนเช่นอ่างอาบน้ำและอ่างล้างหน้าก็มีรุ่นใหม่.

นอกจากนี้, คุ้มทุนกว่านี้, มีตลาดท้องถิ่นขนาดใหญ่สำหรับเฟอร์นิเจอร์มือสอง, รวมถึงเฟอร์นิเจอร์ห้องน้ำ.

แรงงานราคาถูกเคยดึงดูดบริษัทจีนจำนวนมากให้เข้ามาลงทุนในอดีต. ในปัจจุบัน, การลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศถูกครอบงำโดยจีนและตะวันออกกลาง (ยูเออี), โดยมีบริษัทต่างชาติเป็นเจ้าของทั้งหมด 2 แห่ง และบริษัทร่วมทุน 6 แห่งนอกบังคลาเทศ, รวมถึงรักษ์เซรามิกส์ (บังคลาเทศ & ยูเออี), ซีบีซี (จีน-บังกลาเทศ), เกรทวอลล์ และ COTTO ดำเนินธุรกิจร่วมทุน COTTO. การลงทุนในอดีตของจีนปัจจุบันส่วนใหญ่อยู่ในมณฑลส่านซีและไต้หวัน, กับโรงงานกระเบื้อง. ในหมู่พวกเขา, อดีตบริษัทนำเข้าและส่งออกมณฑลส่านซี (ซีบีซี) การร่วมทุนในบังคลาเทศใน 2001 ปัจจุบันเป็นโครงการลงทุนโดยตรงของจีนที่ใหญ่ที่สุดในบังคลาเทศ.

ใน 2020-2021, ยอดขายกระเบื้องในประเทศประจำปี, เครื่องสุขภัณฑ์และเครื่องใช้บนโต๊ะอาหารเซรามิกในบังคลาเทศจะมีมูลค่าถึง Tk46.656 พันล้าน (เกี่ยวกับหยวน 3.3 พันล้าน), Tk8.106 พันล้าน (เกี่ยวกับหยวน 580 ล้าน) และ 5.482 พันล้านบาท (เกี่ยวกับหยวน 390 ล้าน), ตามลำดับ. ใน 2021, มูลค่าส่งออกเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร 330.58 ล้าน Tk330.58 ล้าน (ประมาณ 23.47 ล้านหยวน), กระเบื้องราคา 80.8 ล้าน Tk (ประมาณ 5.74 ล้านหยวน), และสุขภัณฑ์เป็นจำนวน 40 ล้าน Tk (ประมาณ 2.84 ล้านหยวน). จุดหมายปลายทางการส่งออกหลักคือสหภาพยุโรป, สหรัฐอเมริกาและตะวันออกกลาง.

ดึงดูดด้วยตลาดที่ร้อนแรง, บริษัทขนาดใหญ่บางแห่งจากภาคส่วนอื่นๆ ในบังกลาเทศก็เข้าสู่อุตสาหกรรมเซรามิกเช่นกัน. ตัวอย่างเช่น, เมกา กรุ๊ป, บริษัทสินค้าอุปโภคบริโภคในท้องถิ่น, อากิจ กรุ๊ป, อดีตยักษ์ใหญ่ยาสูบ, และปราณ-RFL, บริษัทพลาสติก, กำลังลงทุน Tk 5 ในอุตสาหกรรมกระเบื้องเซรามิกข้ามพรมแดน.

อุตสาหกรรมตรงตามเกี่ยวกับ 86.53% ของความต้องการใช้บนโต๊ะอาหาร, 59.77% ของความต้องการเครื่องสุขภัณฑ์และ 86.74% ของความต้องการกระเบื้องท้องถิ่น.

อย่างไรก็ตาม, ราคาก๊าซได้เพิ่มขึ้นเกือบ 400% ในที่สุด 10 ปีและต้นทุนก๊าซคิดเป็น 20-22% ของต้นทุนโรงงานในประเทศทั้งหมด. จำกัดด้วยการพัฒนาประเทศ, ความต้องการในท้องถิ่นในบังกลาเทศถึงแล้ว 85%, และการแข่งขันทั้งในและต่างประเทศมีความรุนแรงมากขึ้น.

ตอนนี้, มีประมาณ 20 บริษัทท้องถิ่นส่งออก, และอุตสาหกรรมโดยรวมก็สร้างขึ้นมา $40.35 ล้านในการส่งออกต่อปี, ด้วยมูลค่าเพิ่มของ 65%. ด้วยการผลิตจำนวนจำกัด, มันจะเป็นงานที่ยากสำหรับบังคลาเทศที่จะแข่งขันในตลาดโลก.

ตามรายงานของ newagebd, เนื่องจากวิกฤตก๊าซที่กำลังดำเนินอยู่, การผลิตในอุตสาหกรรมเครื่องปั้นดินเผาของบังคลาเทศลดลง 40%, และบริษัทส่วนใหญ่’ ประสิทธิภาพลดลง.

สมาคมผู้ผลิตและผู้ส่งออกเซรามิกบังคลาเทศ ประธานและกรรมการผู้จัดการของ China Bangladesh Ceramic Industry Limited Shirajul Islam Mollah ในการให้สัมภาษณ์กับสื่อท้องถิ่นชี้ให้เห็น: “เนื่องจากวิกฤติการจัดหาก๊าซ, โรงงานบังคลาเทศหยุดทำงานทุกวันจนถึง 12 ชั่วโมง, การผลิตลดลงอย่างมาก, ในขณะที่ต้นทุนการผลิตยังคงเพิ่มขึ้น. ในทางกลับกัน, การรับรองคุณภาพความสม่ำเสมอของผลิตภัณฑ์กลายเป็นเรื่องยากเนื่องจากขาดก๊าซ” เขาเครียด, “หากสถานการณ์ยังคงย่ำแย่ลง, บริษัทท้องถิ่นจะต้องเลิกจ้างพนักงานเพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม”